Van Audi tot Zastava door De_monteur          

Naast mijn interesse voor auto's, groot en klein, kick ik ook op motoren. Veel motoren in miniatuur heb ik niet. Wel ééntje 1 : 1 voor de openbare weg en, samen met mijn zoon, een zeshonderd zonder kenteken voor het circuit. De keus in schaalmodellen van motoren is echter veel kleiner, dan die van automobielen. Meestal blijft het aanbod nogal achter bij de werkelijkheid, zodat de winnende Yamaha van Valentino Rossi pas te koop is als het seizoen (bijna) is afgelopen. Soms zit ik op de tribune in Assen om de coureurs aan het werk zien. MotorGP, Ducati clubraces of zoals voorheen: Classic TT. Meestal op donderdag, na de trainingen.

De classic-coureurs kende ik niet zo goed. Wel de motoren waarop ze reden. Mijn absolute voorkeur ging (gaat) uit naar de Manx van Norton. Hoewel de Matchless G60 veel weg heeft van een Manx, vind ik de laatste benaming veel mooier. Manx betekent ongeveer; van 't eiland Man. Van de TT, weet je wel? De Manx heeft één cilinder, een losse versnellingsbak en een hartstollende sound uit de open megafoons. Vooral op het einde van het rechte stuk, gas dicht en een luid gorgelend geluid klinkt op. Tussendoor drie versnellingen terug. Whorm, whrom, whrom en dan Whaaaa…… in de bocht het gas er weer op. "Prachtig van die oude joekels", dacht ik. Helaas niet waar. Het lijkt oud, maar niets is meer origineel. Alles nagemaakt. Wel volgens de laatste stand der techniek en met moderne materialen. Titanium krukas enzovoort.

Een beetje liefhebber van oude auto's kent dit fenomeen: Replicar. Nauwelijks van het origineel te onderscheiden, doch geheel in elkaar gezet van nagemaakte onderdelen. De eerste, die ik ooit zag was een Porche 356 in Speedster uitvoering. Kant-en-klaar te koop en alleen door een kenner van echt te onderscheiden. Anders is bijvoorbeeld een Laser 917 Porsche replicar. Net als de oer-Porsche gebouwd op een versterkt Volkswagen onderstel, met een 1600 motor. Dat wel! Voor ongeveer 8500 Amerikaanse dollars heb je een Le Mans Cam Am Porsche, die echter te boek staat als een eenvoudige Volkswagen.

De eerste replicar stamt uit 1963 en was een tentoonstellingsobject voor Studebaker, maar werd later uitgevoerd met mechaniek van Chevrolet. Het model is van de Mercedes SS uit 1928, voorzien van schijfremmen, stuurbekrachtiging en een gesynchroniseerde vierbak of automaat. Door de onafhankelijke wielophanging, van voren aan het oog onttrokken door beplating, liet de replicar zich in 1964 heel wat beter berijden dan zijn voorbeeld met de ster. Ook ik werd in de schemering een keer misleid door een naderende Excalibur SS, tot ik het onmiskenbare geluid van een Amerikaanse V8 hoorde.